Onze bedrijfsgeschiedenis

Bijna 200 jaar geleden ging een Londense antiekhandelaar zeeschelpen importeren uit het Verre Oosten naar aanleiding van een nieuwe trend voor exotische woninginrichting. Hiermee legde Marcus Samuel de basis voor een bloeiend import-exportbedrijf dat later overging op zijn zoons Marcus Junior en Sam. In die tijd werd olie voornamelijk gebruikt voor verlichting en smeermiddelen en de industrie bevond zich in Bakoe, Rusland, met zijn grote voorraden kwaliteitsolie en strategische natuurlijke haven.

In 1886 leidde de uitvinding van de interne verbrandingsmotor tot een sterke stijging van de vraag naar brandstof voor transportdoeleinden. De gebroeders Samuel maakten gebruik van hun ervaring met scheepstransport en zetten een vloot van stoomschepen op om grote hoeveelheden olie te vervoeren. Ze zorgden voor een ware revolutie in olietransport met de eerste vaart van hun eerste tanker, Murex. In 1892 voer Murex als eerste tanker ooit door het Suez-kanaal. Het bedrijf van de broers kreeg in 1897 de naam Shell Transport and Trading Company en koos een mosselschelp als logo.

Door zijn activiteiten in het Oosten, in combinatie met de zoektocht naar nieuwe oliebronnen om de afhankelijkheid van Rusland te beperken, kwam Shell Transport in contact met Royal Dutch Petroleum. In 1903 bundelden de twee bedrijven hun krachten om zich te beschermen tegen de overheersende positie van Standard Oil. In 1907 fuseerden ze tot de Royal Dutch Shell Group.

Shell veranderde zijn logo in een kamschelp en dat logo wordt tot op de dag van vandaag nog gebruikt. Tegen het eind van de jaren 20 van de vorige eeuw was Shell wereldleider op de oliemarkt. Het bedrijf produceerde 11% van de totale wereldproductie ruwe aardolie en bezat 10% van het tankertonnage. De jaren 30 waren moeilijk. De bezittingen van de groep in Mexico werden in beslag genomen en het bedrijf werd gedwongen de Venezolaanse overheid zeer gunstige voorwaarden te bieden bij de nationalisering van de olievelden in dat land.

De vrede na de Tweede Wereldoorlog zorgde voor een snelle toename van het autogebruik en Shell breidde zijn activiteiten uit naar Afrika en Zuid-Amerika. De schepen werden groter en kregen meer vermogen. In 1947 boorde Shell de eerste rendabele oliebron op zee in de Golf van Mexico. In 1955 had Shell 300 bronnen. In 1958 begon Shell met de productie in Nigeria.

In 1969 nam Ghadaffi de macht over in Libië. Hij bracht de olieproductie terug en verhoogde de prijzen. Andere producenten dreigden hetzelfde te doen en de Jom Kippoer-oorlog in 1973 dreef de zaak op de spits. Binnen enkele weken werd de olieprijs door de OPEC-landen verviervoudigd en werd een boycot van twee maanden aangekondigd. Dit had desastreuze gevolgen voor de Westerse economie.

De jaren 70 van de vorige eeuw waren belangrijk voor de ontwikkeling van de olievelden van Shell in de Noordzee en in Zuid-Amerika. Het was moeilijk en duur, maar wel cruciaal gezien de verminderde aanvoer uit het Midden-Oosten. In 1978 voltooide Shell het boor- en productieplatform Cognac in de Golf van Mexico, met zijn 335 meter het hoogste platform ter wereld.

Vanaf midden jaren 90 werd de olie-industrie steeds kritischer bekeken, naarmate milieukwesties meer aandacht kregen. Shell werd gehekeld vanwege de plannen om het Brent Spar-platform af te stoten en liep ook in Nigeria tegen problemen aan.

Aan het begin van het nieuwe millennium breidde Shell uit naar China en Rusland. In 2005 nam Shell afscheid van de oude bedrijfsstructuur en werd er één nieuw bedrijf gecreërd. Shell is nog steeds een van de grootste olie- en gasbedrijven ter wereld. We hebben belangen in vloeibaar aardgas en GTL-producten (van gas naar vloeistof) en we dragen bij aan de ontwikkeling van biobrandstoffen, bovendien zijn we betrokken bij projecten op het gebied van windenergie.