Zeedijken gemaakt van zeer bestendig zwavelbeton zouden in de toekomst een van die manieren kunnen zijn. Zwavelbeton dat is ontwikkeld door Shell is duurzamer dan traditioneel beton en is bestand tegen zuur en zout: het is dus bij uitstek geschikt voor zeeweringen en waterleidingen. Bovendien is het voordeliger. In tegenstelling tot normaal beton heeft het nieuwe product een glad, kunststofachtig oppervlak dat eenvoudig geschilderd kan worden, waardoor het ideaal is voor gebruik in de bouw en zelfs voor huishoudelijke toepassingen als tuintegels. Er loopt momenteel een commerciële proef in Nederland met het oog op een mogelijke uitbreiding van de afzet.
Een andere mogelijkheid zijn de door ons ontwikkelde zwavelpellets die vermengd kunnen worden met bitumenasfalt om een wegdek te creëren dat langer meegaat en goedkoper aangebracht kan worden. Dit door Shell gepatenteerde SEAM-asfaltbestanddeel is al gebruikt voor bestrating in de VS, Canada, Saoedi-Arabië, Kazachstan en China.
Maar voordat zwavel gebruikt kan worden in deze en andere industriële processen, moeten de zwavelcomponenten worden opgevangen en omgezet in elementair zwavel in verschillende stappen, afhankelijk van het uitgangsmateriaal.
Wanneer met ruwe aardolie wordt begonnen, is hydrobehandeling en hydrokraken nodig om de vele componenten van de olie af te breken en het zwavelgehalte om te zetten in waterstofsulfide (H2S). De H2S wordt vervolgens opgevangen met het Sulfinol-proces van Shell, waarvoor gebruik wordt gemaakt van een wateramine (een oplossing van een verbinding op ammoniakbasis) die de H2S absorbeert.
Bij aardgas heeft de zwavel al de H2S-vorm en kan direct met het Sulfinol-proces worden begonnen. Tijdens het Sulfinol-proces wordt een vloeistof met een hoog H2S-gehalte vervaardigd, die vervolgens wordt omgezet in elementair zwavel door het door een Claus-unit voor zwavelwinning te laten stromen. Hierdoor verandert de H2S in vast, felgeel zwavelmateriaal dat kan worden opgeslagen of naar elders vervoerd voor industriële toepassingen.
