Inhoud | Terug naar boven
Opvang en opslag van koolstofdioxide (CCS)
Hoewel er geen tovermiddel bestaat, waarmee de dreiging van het broeikaseffect volledig kan worden afgewend, is een van de meest veelbelovende technologieën voor een snelle beperking van de uitstoot van broeikasgassen de opvang en opslag van koolstofdioxide (CCS).
Het idee is simpel: vang CO2 van bijvoorbeeld energiecentrales en raffinaderijen op en sla het veilig op onder de grond. Door de uiteenlopende geologische variaties wereldwijd blijven er echter een aantal technische moeilijkheden bestaan. Zo zijn er verschillende opslagmogelijkheden. Een mogelijkheid is de CO2 op te slaan in oude olie- en gasreservoirs, waar het omringende, niet-poreuze gesteente ooit de waterkoolstoffen honderden miljoenen jaren heeft vastgehouden.
Deze optie biedt bovendien het potentiële voordeel dat de CO2 gebruikt kan worden om eventueel resterende olie of gas uit het reservoir te duwen (met behulp van verbeterde methoden voor oliewinning). Een andere mogelijkheid is de CO2 op te lossen in grote, zilte waterhoudende grondlagen, oftewel ondergrondse zoutwatermeren.
In 2008 begonnen Shell en zijn partners in Duitsland met een onderzoek naar deze diepliggende grondlagen. Hierbij wordt gedurende enkele jaren CO2 in een zilte waterhoudende grondlaag onder een leeg gasveld gespoten. En in Queensland, Australië, bestuderen Shell en zijn partners mogelijke locaties voor de opslag van CO2 van een energiecentrale die elektriciteit gaat opwekken met behulp van de methode voor steenkoolvergassing van Shell.
Andere mogelijkheden die worden onderzocht, zijn onder meer het opslaan van CO2 in steenkoollagen waarvan aanboring te moeilijk is. Hier zal het niet alleen de steenkool binden, maar ook het aardgas verplaatsen dat dan gebruikt kan worden als brandstof.
Casestudy: ZeroGen
De overheid van de staat Queensland in Australië werkt aan een project dat moet aantonen dat energieopwekking door steenkoolverbranding en een lage CO2-uitstoot samen kunnen gaan. Als het doorgaat, zou het ZeroGen-project de eerste demonstratiecentrale ter wereld zijn die elektriciteit opwekt met een lage uitstoot door steenkoolvergassing te combineren met koolstofopvang en -opslag.
Het plan is om de steenkool om te zetten in gas met een hoog waterstofgehalte en CO2 onder hoge druk. Het gas wordt vervolgens verbrand om een uiterst efficiënte turbine aan te drijven die elektriciteit produceert. De CO2 wordt via leidingen vervoerd over een afstand van circa 220 km en opgeslagen in waterhoudende grondlagen. Shell heeft toegezegd de vergassingstechnologie te verschaffen en onderzoekt momenteel waar en hoeveel CO2 ondergronds kan worden opgeslagen.
Tot 75% van de CO2-uitstoot van de centrale (tot zo'n 420.000 ton per jaar) zou kunnen worden opgevangen en opgeslagen. In commerciële uitvoering zou de koolstofuitstoot bijna 40% lager zijn dan die van een gasgestookte energiecentrale van vergelijkbare omvang.

Bij conventionele steenkoolgestookte energiecentrales komt CO2 direct in de atmosfeer terecht.
1. De nieuwe Zerogen-centrale vangt CO2 op, waardoor de uitstoot 75% lager is dan bij conventionele steenkoolgestookte centrales
2. Vloeibaar CO2 wordt per pijpleiding of vrachtwagen vervoerd
3. CO2 wordt in diepliggende grondlagen ingespoten en opgeslagen
Niet-exploiteerbare steenkoollagen
Lege olie- en gasreservoirs
Mogelijke alternatieve locaties voor CO2-opslag
Meer dan 1 mijl
Grondwater
Afgedicht gesteente

