Inhoud | Terug naar boven
Diep water
Door de temperaturen op de zeebodem (rond het vriespunt) stolt de olie daar en gas vormt ijsachtige hydraten. De druk op deze diepte is zo groot dat de technische medewerkers hun werk moeten doen met van op afstand bestuurbare voertuigen. De golven en stromingen zorgen voor een enorm zware belasting van de apparatuur.
Diep water biedt veel uitdagingen en het vermogen van Shell om die te overwinnen, verschaft ons toegang tot olie en gas, in diepere of meer verspreide reservoirs, of die moeilijk te produceren zijn. Er worden duizenden technologieën ontwikkeld en gebruikt om deze uitdagingen het hoofd te bieden, uiteenlopend van grote, ingewikkelde productiesystemen tot slimme, chemische behandelingen om de olie en het gas beter te laten stromen.
Ingewikkelde combinaties
Voor de diepere winning moesten de platformontwerpen radicaal gewijzigd worden. Het baanbrekende Na Kika-project, ontworpen, gebouwd en geïnstalleerd door Shell, maakt gebruik van een opstelling waarbij gelijktijdig zes afzonderlijke velden voor de kust van New Orleans, VS, geëxploiteerd kunnen worden. De velden zijn via onderwaterleidingen aangesloten op een centraal gelegen gastheerplatform. Dit was de eerste keer dat een dergelijk centraal compleet servicesysteem werd gebruikt voor een grote groep verspreid liggende velden. Zo zijn kleine en middelgrote voorraden toegankelijk gemaakt, waarvan afzonderlijke exploitatie te duur zou zijn geweest.
De meest recente diepwaterprojecten van Shell, zoals het Perdido-project in de Golf van Mexico en BC-10 voor de kust van Brazilië, zijn grensverleggend voor onderzeese technologie. Bij beide velden kwamen we hetzelfde probleem tegen: een lage reservoirdruk, waardoor het moeilijk was de koolwaterstoffen naar boven te halen. Door het gebruik van olie- en gasscheiding onder zee, het bevorderen van technologie en het nieuwe vertakkingssysteem voor diepwater (EVDT), waardoor olie uit verschillende bronnen naar één productiesysteem gestuurd kan worden, kunnen deze velden commercieel worden geëxploiteerd.
Op het EVDT-systeem kunnen tot 19 bronnen op de zeebodem worden aangesloten. Deze bronnen worden verbonden met een spar, een platform dat als een verticaal blikje op het wateroppervlak drijft, dat geschikt is voor productie, boren, bediening en onderhoud voor veel meer bronnen dan traditionele modellen.
Dankzij het scheidings- en bevorderingssysteem van de Perdido- en BC-10-velden onder water kunnen we vloeistoffen (olie en water) en gas op de zeebodem scheiden met behulp van een centrifugeachtige separator, voor het naar boven wordt gepompt. Olie en water worden met een grote elektrische onderdompelpomp (ESP) naar het oppervlak van de bron gepompt via een binnenbuis, terwijl het gas in de buitenbehuizing naar het oppervlak stroomt. Door de combinatie van onderzeese scheiding en de bevordering van ESP konden we minder ingewikkelde pompen installeren die minder onderhoud vergen en bovendien een hogere productie leveren.