Seismische onderzoeken vormen het krachtigste hulpmiddel om te leren begrijpen wat zich afspeelt onder het aardoppervlak. De technologie werd voor het eerst toegepast in de jaren 20 van de vorige eeuw en maakt gebruik van geluidsgolven die ontstaan door kleine explosies of trillingen op het oppervlak en weerkaatsen tegen ondergrondse rotslagen. Aan de hand van de seismische gegevens wordt vervolgens een driedimensionaal beeld of model opgesteld van wat zich ondergronds afspeelt. Dankzij de verwerkingsmogelijkheden met steeds geavanceerdere software en een enorm rekenvermogen kunnen onze geofysici nu vervormingen door ondergrondse obstakels als zoutlagen of vulkanisch gesteente eruit filteren.
Ook in de wijze waarop de gegevens worden verzameld, vinden er steeds nieuwe ontwikkelingen plaats.
Seismische gegevens op zee worden meestal verzameld met één boot die de seismische signalen zowel verzendt als ontvangt. Wanneer zich onder de zeebodem echter vulkanisch gesteente of zoutlagen bevinden, kunnen de signalen vervormd raken, waardoor moeilijk bepaald kan worden wat zich daaronder bevindt.
Door het proces op te delen en het zenden en ontvangen van de signalen te laten uitvoeren door twee verschillende boten, is Shell erin geslaagd seismische metingen schuin te verrichten, waardoor problematische obstakels omzeild kunnen worden. Dankzij deze methode won Shell het recht op exploitatie van maar liefst 67 blokken in de Golf van Mexico bij een leaseverkoop in 2007, een slagingspercentage van meer dan 70%.
Hoewel seismisch onderzoek en beeldvorming cruciaal zijn voor ons succes, vormen ze slechts een deel van een pakket technologieën waarmee wij gebieden sneller, grondiger en betrouwbaarder kunnen verkennen. De afgelopen jaren hebben we bijvoorbeeld veel succes geboekt met de nieuwe technologie voor elektromagnetisch onderzoek, waardoor we meer zekerheid hebben dat we op de juiste plaats gaan boren.
Voor deze technologie wordt een krachtige elektromagnetische bron (EM) dicht naar de zeebodem gesleept (in plaats van op het wateroppervlak zoals bij seismisch onderzoek). Deze bron zendt EM-signalen door onder het oppervlak, waar ze weerkaatst worden naar ontvangers op de zeebodem. Het soort signaal dat terugkomt, verandert afhankelijk van hoe krachtig een materiaal de elektrische stroom belemmert. Hoewel deze technologie algemeen verkrijgbaar is, kunnen wij onze eigen algoritmen en methoden voor verwerking toepassen op de gegevens, waardoor wij nog betere informatie krijgen.
Door technologieën te combineren om ons verkenningsprogramma te optimaliseren hebben we ons slagingspercentage de afgelopen jaren weten te verbeteren: in het diepe water van Maleisië en Nigeria hebben we 19 bronnen ontdekt van de 25 diepwaterbronnen die tussen 2001 en 2007 geboord zijn.
